TODOLNB fala con... ABEL PONTE CASTIÑEIRAS

Señor Ibrahim, cando eu digo que rir é cousa de xente rica, quero dicir que é unha cousa para a xente feliz.
Pois ben, aquí equivócaste. Rir é o que volve á xente feliz.
Parvadas.
Inténtao.
-Parvadas!
Ti es educado, Momo?
Desde logo.
Ser educado está be, pero ser amable é mellor. Intenta rir e verás.     
                                                                                                 (Mr. Ibrahim et les fleurs du Coran)
   

     Abel é a demostración do poder indestrutible do sorriso, do cal fala nesta novela o señor Ibrahim. Este neno de eterna sorrisa superará calquera obstáculo que a vida lle poña diante. Con ese inocente e sincero sorrir vencerá todas as dificultades e iluminará a quen estea preto del. Abel provén dunha familia que lle proporcionou os compoñentes xenéticobiolóxicos ideais para ser un deportista e músico de elite. Ademais, esta familia, PONTE CASTIÑEIRAS, fornece a Abel, con humilde agarimo e responsabilidade, de todo o necesario para garantir un estilo de vida ideal. Daquela, el non pode ser máis que un neno feliz e demóstrao nos campos de billarda. Sempre cun destello de luz estelar nos beizos, Abel destaca polo seu carácter afable, cordial e alegre.
   










        Abel é polifacético no gasto da súa enercía vital. Deste xeito, gusta de montar en bicicleta, de correr, de saltar no medio da herba, de disfrazarse... sempre, rodeado de natureza e levando na boca o seu don máis preciado, o seu riso tenro e doce. 




         O talento de Abel para xogar á billarda foi descuberto polo seu padriño, Xulio Ponte, nada máis ver coa forza coa que agarraba o bolo de Pascua. Desta maneira, Xulio, púxolle nas mans o material de xogo e o método paisaqueño de adestramento fixo o resto. Podemos afirmar que Abel, como xogador de billarda, é un produto da Academia de Campo da Feira. Ademais, como vemos na foto de abaixo, o seu pai Óscar xa foi preparando ao pequeniño Abel a diferenciar as árbores pola dureza da súa madeira para soportar os golpes do palán.




        A técnica de golpeo de Abel é emblema do equipo de billarda Campo da Feira. Un xenuino golpe que aprendeu en dilatadas sesións de adestramento baixo a atenta mirada do seu adestrador, Xulio Ponte. Este método innovador consiste en ofrecer recompensas positivas, neste caso nutricionais, cando o xogador consigue impactar na billarda e recompensas negativas, neste caso descargas eléctricas en zonas vulnerables, cando erra o impacto. 





       Foi tal a evolución de Abel, que a día de hoxe, con 12 anos, compite contra calquer outro xogador adulto de igual a igual. Xa ten dous Títulos de Conferencia en Categoría Infantil e conseguiu a súa primeira vitoria absoluta nunha xornada LNB na última xornada da Conferencia Noroeste, xogada en Paiosaco. 


   

  
    Como xogador desexado por varios equipos, Abel debe enfrontrarse nos vindeiros meses a un dilema difícil, pois ten varias ofertas para abandonar Campo da Feira e vestir outras cores. 






   Ante as nosas preguntas ácidas, Abel soubo saír con certa cortesía, sen apenas deixar en mal lugar máis que a un ou dous xogadores da súa Conferencia. En fin, aquí quedan as súas palabras e a súas reflexións sobre a LNB e a billarda. Atentas e atentos á súa síntese das características de certos xogadores do Noroeste.  



Nome e apelidos: ABEL PONTE CASTIÑEIRAS
Lugar e data de nacemento: 2006-10-25
Lugar de residencia: PAIOSACO
Ano de debut: 2016-04-17, en Carballo.
Equipo actual: CAMPO DA FEIRA


-Cando xogaches por vez primeira á billarda?
   O día non o sei, pero foi en marzo de 2015.
-Quen che ensinou a xogar á billarda?
   O meu padriño Xulio Ponte.
-Que outras actividades deportivas e de lecer realizas?
   Bicicleta e música.
-Por que che gusta xogar á billarda?
    Porque eu o vexo como un xogo moi interesante e divertido.
-Que opinas de ter que xogar contra persoas maiores ca ti?
   Que estou en desvantaxe, pero á vez é como unha aprendizaxe de superación mutua.
-Que cousas pensas que tes que mellorar no teu xogo?
   Os golpes mordidos, xa que, moitas ocasións fálloas así.
-Ademais de xogar na LNB, en que outros lugares e en que momentos xogas á billarda?
Nas festas familiares ao aire libre.
-Ordena estas superficies de xogo segundo a túa preferencia: TERRA, HERBA, AREA, ASFALTO, CEMENTO, PAVILLÓN
Pavillón, asfalto, cemento, terra, herba e area.
-Cales foron as razóns principais da túa vitoria na xornada de Paiosaco?
   Que os rivais non tiñan moi bo día.
-Que opinas das túas posibilidades para ser Campión Infantil da Conferencia Noroeste esta temporada?
   Penso que este ano Miguel Cancela, o meu compañeiro, mo está poñendo moi difícil.
-Este ano partes coma un dos favoritos para o Título LNB Infantil que se disputará a finais de maio. Serás quen de vencer ao hercúleo Manu Caldeiro?
Pois, non sei. Iso haberá que velo!
-O teu talento para golpear billardas vén pola parte xenética Ponte ou pola Castiñeiras?
   Eu creo que por Ponte, porque teño o mesmo estilo de golpe do meu pai.
-Define o estilo de xogo de cada un dos 10 primeiros clasificados da vosa Conferencia: Collazo, Juan Carlos, Lito, Edu, Xulio, Kevin, Roi, Lois Fontán e Gándara.
   Collazo... ao varado!
   Juan Carlos... ao varado!
   Lito... ao varado!
   Eu... ao despiste!
   Xulio... ao que se poida facer!
   Kevin... á forza!
   Roi... á técnica!
   Lois Fontán... á calma!
   Gándara... á técnica!
-Finalmente, a pregunta máis difícil de contestar, entre ir co coro a cantar na igrexa e ir xogar á billarda, que prefires e por que?
   Á billarda, porque o paso mellor!!!!

TODOLNB fala con... LITO PENA SERRANO

        Gonzalo Pena Serrano, LITO, pertence ao reducido grupo de xogadores de raíz. Aquelas persoas que xogaron á billarda no último cuarto de século XX, antes da era LNB. Na súa infancia coñeceu o xeito tradicional de xogar billarda, sen varais e sen puntos, sen xogadas polémicas e co orgullo de quen nace no rural. Certo que xa perdía diante de Collazo, pero daquelas partidas de serán e ledicia, daqueles momentos de rapazadas quedoulle o golpeo baixo que tan ben executaba o seu compañeiro de xogos Collazo. Naquela época o que se premiaba era guindar a billarda o máis lonxe posible cun golpe de palán. En definitiva, na era dos dinosaurios a billarda era cousa de xente moi forte e potente. Menos mal que a evolución da billarda coa irrupción da LNB, permitiu que a maña, a puntería e a coordinación tiveran un lugar tan importante como a fortaleza no dominio deste deporte.
       Naquel mundo rural larachés, Lito encontrou acubillo amable e a súa alma de aventura gozaba da natureza. Mais, o éxodo rural fíxoo emprender o camiño da capital. De todos os xeitos, Lito nunca esqueceu que ten enraizado o corazón e enterradas as emocións neste mundo húmido e oloroso de terras de labradío e gando. A LNB cruzouse no seu camiño en maio do 2016. Foi na xornada de Malpica. Desde o primeiro momento xa se lle vía que non era un novato nisto de golpear billardas. As dúas primeiras temporadas xogou pouco. Pero, xa desde a temporada 2017-2018 está plenamente integrado na dinámica de ir cada 15 días a encontrarse coa madeira e coas persoas que comparten esta ilusión da billarda. Desde que xoga regularmente, o seu nivel é moi alto. Esta temporada xa se situou, despois da última xornada, na terceira posición.
       O seu estilo de xogo garda a reminiscencia do golpeo que tan ben aprendeu de Collazo e incorporou, esta temporada, a posición inicial de Araña, aprendida doutro dos grandes mestres da Conferencia, Edu García. Deste xeito, os seus resultados melloraron moito e é un rival ao que ninguén quere enfrontarse. A súa potencia faino un dos mellores pegadores da LNB. Se consegue situar a billarda máis centrada despois do golpeo será un candidato serio ao Título Nacional, pois se colle un día bo pode garnar a calquera.
         Esta temporada Lito forma parte da UTE Malpica-Cochiqueiros. O seu alcume de Sheriff da Laracha vén, precisamente dun incidente cos seus compañeiros de equipo. Os xogadores que se incorporaron a esta unión temporal de equipos por parte de COK estaban algo perdidos nas últimas xornadas e Lito tivo que ir rescatalos do esquecemento e das dúbidas existenciais. Quixeron abandonar a LNB para incorporarse á Liga Nacional de Pandolo de Slovenije. Non obstante, o Sheriff Lito colleunos na fronteira italiana e tróuxoos de volta por Nadal.
         Lito tivo a ben concedernos unha entrevista personalizada, na cal di a verdade e nada máis que a verdade sobre o que sucedeu nesa fronteira italo-eslovena... e sobre outros temas de interese billardeiro.
       
















Nome e apelidos:                Gonzalo Pena Serrano
Lugar e data de nacemento: A Laracha 1967-08-28
Lugar de residencia:            A Coruña
Ano de debut:                    2016
Equipo actual:                    Malpica-Cochiqueiros




-Cando e como foi o teu primeiro contacto co xogo da billarda e coa LNB?
O primeiro contacto foi fai uns 35 anos, eu xogaba con Collazo preto da igrexa da Laracha, no monte de Mariñán. Que recordos! Xa daquela facía as billardas cun torno. Coa LNB batín fai un par de anos, penso que na tempada 2015-2016 en Malpica, de man de Collazo, claro.

-Que accións propoñerías para que a práctica da billarda chegase á poboación escolarizada?
Os rapaces e rapazas que veñen xogar é porque son amigos ou familiares da xente que xa xoga, pero sería importante achegarse tamén ás escolas.

-Que farías para que máis xente xogase á billarda na túa comarca?
Penso que deberíamos organizar billa-churrascos, billa-cocidos, october billarda, beer fest, ...

-Cales son as túas principais virtudes como xogador de billarda?
Non penso que teña ningunha virtude en especial, só intento pasalo ben e, sobre todo, ser legal, como case todos en case todas as conferencias.

-Que aspectos técnicos, físicos ou psicolóxicos debes mellorar?
En canto ao psicolóxico debería ser un pouco máis constante no xogo. Con respecto ao técnico, creo que me falta mellorar un pouco o swing, por iso vou coller a Julito como personal trainer, para que me ensine o golpeo estilo culler. O aspecto físico, xa non ten remedio

-Ordena estas superficies de xogo segundo a túa preferencia: TERRA, HERBA, AREA, ASFALTO, CEMENTO, PAVILLÓN
Terra, herba (con terreo seco), asfalto, cemento, area, herba sintética e pavillón nunca.

-Cales son a claves da evolución que experimentou o teu xogo desde que empezaches ata agora?
Penso que o meu nivel mellorou a base de xogar. Pero, penso que debería practicar un pouco co meu personal trainer.

-Que opinas das túas posibilidades para ser Campión de Conferencia?
Xa me empeza a quedar un pouco lonxe. Centrareime en desbancar a Eduardo do terceiro posto.

-A que xogadores vés con condicións para ser Campións de Conferencia?
Collazo e Juan Carlos teñen vantaxe. Se non pincha, Collazo será campión outra vez.

-Que tería que suceder para que esta temporada remate o dominio de Campo da Feira?
Para este ano é difícil. Poderíamos adiantar unha semana as xornadas para que coincida coa feira de Paiosaco e cun pouco de sorte non poderían ir xogar. Para o próximo ano é máis doado, o equipo Malpica-Cochiqueiros vaille facer unha OPA hostil a Campo da Feira a base de Santiaguiños.

-Cales foron as razóns para crear o equipo MAC, resultado da UTE (unión temporal de equipos) entre Malpica e Cochiqueiros?
A razón principal foi a falta de membros nos dous equipos.

-Cales son as fortalezas e debilidades de teu equipo Malpica-Cochiqueiros?
A fortaleza do equipo é a calidade dos xogadores que achega Cochiqueiros e a mellora dos xogadores de Malpica. A debilidade é a falta de formalidade que teñen algúns dos membros.

-Cales son os teus obxectivos para esta temporada, tanto individuais como colectivos?
O obxectivo é clasificarnos para a final en Santiago.

-Como conseguiches que regresaran Berdillo e Viqueira á LNB, rexeitando a oferta millonaria da Liga Slovena de Pandolo?
Estou empezando a pensar que a falta de formalidade é debido a que Berdillo non volveu de todo da súa participación no Pandolo 2018 en Slovenia, e está xogando a dúas bandas coa complicidade de Viqueira. Calquera día destes esquécense de onde están xogando e aparecen cunha billarda de 11 cm.

CRÓNICA domingo 13 NOROESTE


     O Campo da Feira de Paiosaco foi o sitio elixido para a disputa da xornada 10 da Conferencia Noroeste. Este lugar quedará na memoria da LNB como escenario da primeira vitoria no Noroeste dun xogador en categoría infantil desde que a billarda chegou á provincia da Coruña (2007). Tiveron que pasar 11 anos e moito esforzo de divulgación e fomento da práctica deste xogo centenario. A vitoria de Abel Ponte Castiñeiras indica que esta aventura chamada LNB chegou ao limiar do século XXI coa firme intención de quedarse. Durante moito tempo, a conferencia Noroeste sobreviviu grazas a un grupo pequeno de persoas que fixeron a milagre de espallar este deporte e que non se deixara de practicar na provincia. Os medios que usaron e usan son humildes, pero moi eficaces, xa que, están compostos de amor e paixón. Unha das claves da supervivencia desta conferencia foi que empezaron a xogar nenas e nenos, cousa que durante moitos anos foi imposible ver. Parabéns compañeir@s ! Nunca antes se vira 9 xogador@s competindo nunha xornada de liga Noroeste.
     







      Abel é un dos talentos infantís de Campo da Feira, e esta temporada vai poñer en apretos a Manu Caldeiro, gran favorito para o Título Nacional da Categoría, nas finais de Compostela. Ademais, Kevin continúa a súa progresión e xa se sitúa no quinto posto. Roi apretou nesta xornada, despois de ver como na anterior a puntuación de corte para as finais LNB se acercaba á del. Na loita polo título, Juan Carlos restoulle 6 ptos a Collazo. Magníficas as prestacións de Lito que o fan chegar na xeral ao terceiro posto. Andrade estivo a un nivel excelente. Collazo e Xulio Ponte acadaron os 15 ptos que lles permiten manter as posicións privilexiadas que ocupaban. Gándara empeza a tensar a musculatura, pois faltou a unha xornada e o perigo de quedarse fóra dos postos de finalista é evidente. 










     Coma en anos anteriores os postos de finalista van estar emocionantes ata o final, aínda que semella que as única prazas que estarían no aire serían a oitava e novena que ocupan os dous filloeiros, L. Fontán e Gándara. De todos os xeitos, unha mala xornada e o que parecía seguro vólvese incerto, como lle sucedeu nesta xornada a Edu, que obtivo a puntuación máis baixa da temporada con 10 ptos e veuse superado por Lito e Kevin situouselle a un pto. En canto ao título, será cousa de dous, e desta vez Juan Carlos quere aguantar ata as dúas últimas xornadas con posibilidades. O todo poderoso Collazo cando non está fino non baixa dos 15 ptos e cando ten o brazo nas brasas supera folgadamente os 20. Daquela, misión (im)posible para Juan Carlos? Verase e oirase.





     Na categoría feminina Merche continúa en cabeza e sen ameazas cerca. A pugna importante vai estar por ver quen ocupa a segunda e terceira posición do podio. Cruz supera en 2 ptos a Mariña, pero claro, tendo en conta que a puntuación media da de MAC é superior á xogadora de FEI, intúense emocións fortes para certificar estes postos. O cuarto e quinto posto tamén terá dúas xogadoras interesadas en conseguilo. Carmela avantaxa a Aurelia en dous ptos. Xuventude contra veteranía, inquietude contra serenidade, fortaleza contra seguridade. En fin, guerreiras bergantiñáns en busca do podio prometido. 



   Abel e Miguel seguen nas dúas primeiras posicións. Abel é gran favorito, tanto por potencial como por idade. De todas as maneiras, Miguel evoluciona o seu xogo en cada xornada e cando encontra un terreo que favorece o seu xogo estilo araña acada moitos ptos. Marc estaría tamén na loita se non tivera faltado a 3 xornadas. O xenial desta categoría infantil é que todos os equipos da Conferencia teñen algún xogador ou xogadora en idade infantil. Sinalar tamén, que nunha hipotética final de Equipos Infantís, Campo da Feira tería as de ganar. Ningún outro equipo LNB ten este potencial infantíl, tal vez, se lle acerca un anaquiño Armadiña.


      Os equipos manteñen as súas posicións. FEI non ten rival á súa altura. APB e MAC continúan desfollando o millo, pois só pode ir un dos dous ás finais LNB. APB, co asesoramento do exitoso director deportivo de Troitas Bravas (SACHAS), está reforzando o equipo de xeito acertado. Tanto na súa sección feminina con Antía, como na infantil con Joaquín. Ademais, no seu día, J. Vilas, apostou por Kevin, unha fichaxe arriscada, pois o mozo non procedía de ningunha escola de billarda, e agora está recollendo os froitos do seu xogo. 






    Destacamos a incorporación de dúas promesas da billarda, Joaquín e Iago. Proveñen das dúas escolas de billarda da Laracha. Como se pode apreciar, cada escola ten a súa técnica de golpeo moi definida. Observade senón as fotos de Joaquín e Iago. O primeiro arma o brazo desde a posición "Collazo", en cambio Iago faino desde unha posición máis alta. Isto lévanos a facer a seguinte reflexión: se Joaquín (escola APB) arma o brazo ao xeito Collazo (FEI), será que o Lenin de Gabenlle está no GULAG de APB formando a futuros marxistas-leninistas billardeiros?

    Tamén, nos parece reseñable a pobre actuación da araña de Paisaco, EGASA. 10 ptos para un xogador da súa categoría interprovincial non son puntos. As causas desta mediocre actuación hai que encontrala nas fotos da súa asistencia a un convite enolóxico-gastronómico ata altas horas da madrugada do domingo 13. 

     Finalmente, Kevin continúa nun estado de forma excelente e non nos estrañaría nada que se fixese co recoñecemento como xogador de maior progresión da LNB.


JOAQUÍN APB SANTA MARTA

IAGO CAMPO DA FEIRA

EDU CAMPO DA ARAÑA


KEVIN APB SANTA MARTA


ABEL CAMPO DA FEIRA

CRÓNICAS XORNADAS do SÁBADO 12 XANEIRO NOL-RÍAS

     Daniel Rodríguez Saavedra moveu con mestría a batuta do seu palán sobre a verde partitura de Castro Ribeiras de Lea. Con movementos harmoniosos, suaves e deslumbrantes, o de Ribadeo arrancou a melodía perfecta da súa billarda. Daniel deixou o pleno de 25 ptos no marcador Muriego e no aire unha sensación olorosa que anunciaba o regreso de Axterix coa súa forza descomunal. Tal foi a potencia do seu xogo que o billardeiro musical abandonou as ribeiras do Lea como líder da xeral.

       Por outra beira, o equipo máis norteño da Mariña, TROITAS BRAVAS, acadou a primeira vitoria en xornada de liga, e con isto entrou, xa para sempre, no Alboio da Fama da LNB, AL.FA. Todas as fontes consultadas afirman que a incorporación de Sachas como director deportivo da franquicia troiteira marcou un antes e un despois. O bravo riotortino transformou completamente a un equipo destinado á mediocridade. A súa política de fichaxes e o cambio no sistema de adestramentos nocturnos fortaleceu de tal xeito a franquicia que incluso aspira ao título de Conferencia. 


       














     O campo de Castro é un dos máis esixentes da competición, debido a que a herba córtase mediante un sofisticado procedemento ovino. Un rabaño de ovellas que o equipo chaínzo ten en adopción encárgase de deixar a herba apta para a práctica da billarda, mais o corte do dentame das ovellas non é recto, senón en forma de serra, polo que, a irregular altura da herba convértese nunha trampa difícil de evitar para palanadoras e palanadores. Este é o motivo polo cal só houbo 5 xogadores que se achegaron á vintena de ptos. Ademais do pleno que fixo Daniel, Regueiro (23), Pepe Outeiro (22), Noé (20) e Santi (20) foron quen de estar nestes números sobresaíntes. 









Agora as clasificacións quedan como segue:





   
    En definitiva, Daniel bebeu a apócema sagrada que baixa polo Eo e agora a ver quen o detén na súa intención de conseguir por terceira vez o Título de Conferencia e igualar a Markytos e Charly como xogadores con máis títulos. Na Categoría Feminina, Paula mantenlle o pulso á octocampioa Geni. En Equipos, Carabullo, co seu cuarteto estelar, non permite que ninguén se lle acerque a desafinar os seus paláns, cousa que Billardeiros trata de conseguir. Troitas será quen de continuar a progresión meteórica cos métodos revolucionarios de adestramento nocturno de Sachas? Chaínzos non descartou aínda entrar nas prazas de finalista LNB 2019. Remourelle aguanta o empuxe de Billarda Verde e con ausencias importantes mantén o quinto posto. Billarda Verde sae reforzado nas xornadas que se disputan nas Comarcas de Lugo e da Terra Chá e non descartou totalmente alcanzar ao equipo Búfalo. Polka sube grazas ao ritmo de baile do seu trío fantástico, Sara, Manu e Lola Eiras. Lola foi quen de ganar na categoría feminina por diante das tres grandes da categoría Geni, Paula e Sara, a súa compañeira de equipo. 





ISMAEL

LOLA EIRAS

REGUEIRO

PAULA

GENI
MANU CALDEIRO



MARKYTOS

ALBINO 




CONFERENCIA RÍAS BAIXAS


  
      O marco incomparable da praia de Cesantes coa Illa de San Simón e a Ponte de Rande como compañeiras, acolleu a décima xornada da Conferencia Rías Baixas. Terreo dunar con zonas de herba e zonas de area que fixo as delicias de multitude de espectadores que percorrían o paseo de madeira que bordea a praia. Certo que a dificultade para golpear as billardas era máxima e isto fixo que as últimas carreiras houbera que facelas coa luz do solpor, cousa marabillosa, mírese por onde se mire. A vitoria foi para o líder da Conferencia, Juanma Camiña, seguido de Lito e Xan. En Categoría Feminina ganou Bego, seguida de Chefa e Elena Sabarís.  En equipos, volveu ganar Corredoiras por diante de Lúa de Forza e de Gharaboto. En equipos Femininos vitoria de Corredoiras, seguido de Valpaços e Armadiña. 






  
        
      Entre as máximas puntuacións da xornada salientar a presenza de Santiago, o de Valpaços sempre ten boas actuacións cando percibe cerca a súa cidade de residencia (Vigo), e de Chefa. Polo demais, Fari, Xan, Lito e Juanma protagonizaron a final. Daniel, Manu, Cho estiveron sobresaíntes alcanzando a vintena de ptos.  Luís Camiña, Bego e Chicho tiveron unha notable xornada. A alegre nova do regreso de Chefa aos terreos de xogo despois da súa operación de xeonllo, tamén coincidiu coa destacada puntuación de Corredoiras Féminas. Ganou a xornada e ademais meteulle 19 ptos de diferenza a Valpaços Terra Quente. O equipo de Bueu agora non descarta nada, incluso optar ao título nesta categoría feminina.
     Na Categoría Individual Feminina continúa acercándose Bego a Adriana. Así, nesta xornada a xogadora de Bueu restoulle 3 ptos á de Vigo. Elena Sabarís e Marisa pasaron a primeira fase de grupos. As demais non acadaron os dobres díxitos.
      Na Categoría de Equipos, Corredoiras superou en 6 ptos ao seu perseguidor Lúa de Forza. Gharaboto quedou bastante lonxe do equipo de Bueu, a 21 ptos. Armadiña superou a Rinoceronte e quedou a só 3 ptos do poderoso Gharaboto. Rinoceronte, Valpaços e Laxe de Rons quedaron moi parellos, apenas 9 ptos entre os tres equipos.
     Na Categoría Infantil o Xián de Rexenxo foi o ganador, por diante de Óscar Caldas e Hugo.















        As clasificacións vanse definindo. A falta de 8 xornadas podemos dicir que o corte polo título está feito e serán Juanma, Xan e Ricar que loiten por el, xa que Piru foi perdendo ptos nas últimas xornadas e xa queda moi lonxe, a 49 ptos do líder, Juanma. Estes tres palanadores teñen unha media de máis de 20 ptos por xornada. No G-10 aparecen representados 4 equipos con dous xogadores cada un, Lúa, Corredoiras, Gharaboto e Armadiña. Aparece tamén un representante de Laxe de Rons e outro de Rinoceronte. En feminas, quen optarán ao título serán Adriana e Bego. A outra praza de podio terán que discutila Elena Glez e Lu, pois están separadas por unicamente 5 ptos. En Equipos, Corredoiras xa impón unha marcha difícil de seguir para o resto de equipos, xa se distancia a 27 ptos do segundo clasificado. En Equipos Femininos, a mala xornada de Gharaboto non foi aproveitada por Valpaços, quen só obtivo 3 ptos máis que o equipo de Marín. Estes mesmos ptos son os que distancian aos dous claros favoritos para o título. Aínda que coa incorporación de Chefa o equipo de Corredoiras Féminas ten algunha esperanza de, polo menos acercarse aos dous primeiros. 
     


















ELENA GLEZ

CHO

CHARRI

CHICHO

YU

LAU

GERARDO TORRES